After Sixty Guides

Prediabetes: de beste volgende stap

Gratis leeseditie

Dertigdagenplannen

Schrijf de ene vraag voor uw huisarts op: wat zijn mijn getallen, wat betekenen ze voor mij, wat helpt het meest? Alleen opschrijven.
Kijk vandaag bij één maaltijd naar uw bord voordat u eet en merk op waar de groente zit. Verander niets. Kijk alleen.
Voeg één groente toe aan één maaltijd. Diepvries telt. Een tomaat in plakjes telt.
Sta na één maaltijd op en beweeg twee minuten. Door de gang, door de keuken, marcherend in uw stoel.
Drink vandaag een glas water vóór één maaltijd. Merk op hoe dat valt.
Kies één koolhydraat dat u vaak eet en combineer het met iets dat het afremt: een paar noten, een ei, wat kaas.
Zoek uit wanneer uw volgende controle zou moeten zijn. Schrijf het op een kalender die u ziet.
Sta vijf keer langzaam op uit een stevige stoel en ga weer zitten. Dat is krachttraining. U bent klaar.
Ruil één zoet drankje in voor water, plat of met bubbels, of thee zonder suiker. Alleen vandaag.
Maak een langzame wandeling van tien minuten na uw grootste maaltijd, of doe tien minuten zittend bewegen als lopen lastig is.
Vertel één mens die u vertrouwt over uw prediabetes. Hardop. Gedeeld wordt het lichter.
Kijk op de achterkant van één verpakking, niet op de voorkant, en zoek de vezels en de suikers. Merk ze alleen op.
Bouw één bord in de helft-kwart-kwartvorm: half groente, een kwart eiwit, een kwart koolhydraat.
Doe vanavond één klein ding dat rust aankondigt: licht een uur eerder dimmen, telefoon in een andere kamer, rustig een warm kopje.
Halverwege. Kijk eerlijk terug op wat bleef hangen en wat niet. Geen oordeel. Welke twee handelingen voelden het makkelijkst?
Leg één makkelijk eiwit in huis dat houdbaar is: bonen uit blik, vis uit blik, eieren, zodat een goed bord altijd mogelijk is.
Doe uw wandeling of uw beweging, en merk vandaag één ding op dat iets makkelijker ging dan vroeger. Kracht laat zich stil zien.
Schrijf uw drie vragen voor uw volgende afspraak op een kaartje. Stop het kaartje in uw portemonnee.
Kies één gezamenlijke maaltijd of uitje dat eraan komt en bepaal nu al de ene rustige zet die u meeneemt.
Leg een klein voorraadje noten of fruit op een plek waar u vaak met honger zit: uw tas, uw auto, uw bureau.
Haak één gewoonte vast aan een bestaande routine: "Nadat ik ______, ga ik ______." Zeg het hardop.
Doe uw beweging vandaag iets rustiger en iets langer. Comfort boven intensiteit.
Kook één ding in een grotere hoeveelheid, geroosterde groenten, een pan bonen, zodat u van later een makkelijk bord cadeau krijgt.
Let vandaag op uw broekband in plaats van op een weegschaal. Zit hij iets ruimer? Hetzelfde? Hoe dan ook is dat uw echte rapport.
Eet met opzet iets waar u van houdt, zonder schuldgevoel, en maak er ruimte voor door de lichtere dingen eerst te nemen.
Sta op uw gewone tijd op, ook als u slecht sliep. Vaste ochtenden brengen langzaam alles tot rust.
Doe een serie stoeloefeningen of oefeningen met een elastiek, uw krachtmoment, en merk op dat het vertrouwd begint te worden.
Vraag uzelf: welk klein ding uit deze maand zou ik voor altijd houden? Omcirkel het in gedachten.
Kijk terug op de hele maand. Niet naar perfectie, naar de draad. U bent steeds teruggekomen. Dat is de vaardigheid.
Kies twee of drie handelingen uit deze dertig die bij uw leven passen en besluit dat die van u zijn om te houden. Laat de rest gaan. Dat is uw plan.

De juiste woorden

Werkbladen, scripts en raamwerken om te hergebruiken

Deze zijn van u om te kopiëren, in te vullen en te gebruiken. Kopieer ze, schrijf ze over op uw eigen papier, pas ze aan zoals het u helpt. Ze zijn gemaakt om gebruikt te worden, niet om bewonderd te worden.

Vragen voor mijn zorgverleners

Vul dit vóór uw afspraak in en neem het mee. Vindt u het lastig om te beginnen, geef het dan aan het begin gewoon af; dat werkt net zo goed als hardop vragen.

Mijn situatie, in mijn eigen woorden: Dit heb ik sinds de vorige keer gedaan (eten, bewegen, slaap, wat dan ook): ________________________________ Zo heb ik me gevoeld (energie, slaap, stemming, lichaam): ________________________________ Dit was het moeilijkst: ________________________________

Wat ik het liefst wil begrijpen: 1. Wat zijn mijn getallen, en wat betekenen ze voor iemand zoals ik? ________________________________ 2. Welke kant ga ik op vergeleken met vorige keer? ________________________________ 3. Wat zouden in mijn situatie de één of twee dingen zijn die het meest helpen? ________________________________

Over mijn plan en de ondersteuning: 4. Is er een cursus, programma of diëtist die u zou aanraden, en wordt dat vergoed? ________________________________ 5. Zijn er veranderingen die ik gezien mijn andere aandoeningen of medicijnen beter NIET op eigen houtje kan doorvoeren? ________________________________ 6. Wanneer moet ik terugkomen, en waar richt ik me tot die tijd op? ________________________________

Als iets me dwarszit: 7. Ik las of hoorde dit en ik schrok ervan. Klopt het voor mijn situatie? ________________________________ 8. Bij welke signalen moet ik eerder bellen? ________________________________

Voordat ik wegga: Ik heb de antwoorden opgeschreven, of iemand meegenomen die dat deed. Mijn volgende afspraak is op: ____________

Een script om het iemand te vertellen

De eerste keer hardop zeggen is vreemd moeilijk. Hier is een versie die u mag lenen, aan te passen tot hij klinkt als u.

"Ik wil je iets vertellen, en ik wil niet dat je je zorgen maakt, want dat doe ik zelf ook niet. Bij mijn laatste controle zeiden ze dat mijn bloedsuiker wat aan de hoge kant is; dat noemen ze prediabetes. Het is een vroege waarschuwing, geen diabetes, en er is veel dat ik eraan kan doen, wat eigenlijk goed nieuws is. Ik ga een paar kleine dingen anders doen. Ik vertel het je omdat het makkelijker is als iemand het weet, en eerlijk gezegd omdat het me helpt het hardop te zeggen. Je hoeft niets te doen. Nu weet je het gewoon."

Een script voor de gastvrouw die blijft aandringen

Voor als iemand aan tafel geen nee accepteert: warm en herhaald werkt beter dan uitgelegd.

Eerste ronde: "Wat ziet dit er goed uit. Ik heb echt genoeg, dank je." Als ze aandringt: "Ik zit echt vol. Het was heerlijk." Als ze blijft aandringen, rustig en even weg van de tafel: "Ik eet tegenwoordig gewoon wat anders, het ligt niet aan jouw koken, dat vind ik juist heerlijk. Bewaar je een stukje voor later?"

U hoeft nooit uw gezondheid prijs te geven om een tweede portie af te slaan.

De helft-kwart-kwartcheck

Een controle van tien seconden voor elke maaltijd. Zonder meten. - Is ongeveer de helft van mijn bord groente of fruit? Zo niet, voeg iets toe, al zijn het diepvrieserwten. - Is ongeveer een kwart eiwit? Bonen, ei, vis, vlees, wat dan ook. - Is het koolhydraat ongeveer een kwart, en niet de hoofdrol? - Ziet dit er nog steeds uit als een goed avondeten? (Dat hoort zo. Dat is het punt.)

De "ik heb dagen overgeslagen"-herstart

Voor als de draad brak en het schuldgevoel u aanraadt te stoppen. 1. Merk op dat u op het punt staat te stoppen om een misstap. Dát is het echte gevaar, niet de misstap. 2. Kies de allerkleinste handeling uit het 30-dagenlijstje. Eén groente. Twee minuten lopen. 3. Doe alleen dat, vandaag. De draad is weer verbonden. U bent niet gefaald; u pauzeerde. 4. Zeg tegen uzelf, ronduit: geen enkele dag schrijft het einde.

Een boodschappenlijst om mee te beginnen

Geen lijstje om over te schrijven, maar een set schappen om gevuld te houden, zodat een fatsoenlijk bord altijd mogelijk is, ook op een avond zonder energie. Pas het aan aan uw smaak, uw budget en wat er te krijgen is waar u winkelt. Het meeste hiervan is goedkoop en lang houdbaar.

Voor de groentehelft: diepvriesgroente, diepvriesspinazie of andere bladgroente, zakjes sla, tomaten uit blik, welke verse groente ook goedkoop is en in het seizoen, uien en knoflook voor de smaak.

Voor het eiwitkwart: eieren, bonen uit blik en gedroogde bonen, vis uit blik (tonijn, sardines, zalm), gewone yoghurt, een stuk kaas, tofu, en het vlees of gevogelte dat in uw budget past.

Voor het koolhydraatkwart: havermout, rijst, volkorenbrood, aardappelen of zoete aardappel, volkorenpasta.

Om mee te combineren en af te remmen: noten, zaden, olijfolie of andere bakolie, pindakaas of notenpasta.

Voor makkelijke tussendoortjes die u niet laten stranden: heel fruit, noten, kaas, gewone yoghurt.

Houd hier de helft van in huis en u bent nooit meer dan een paar minuten verwijderd van een evenwichtig bord. Dat is de stille zin van een gevulde kast: hij maakt de goede keuze de makkelijke, precies op de avonden waarop u er het minst zin in hebt.

Een wekelijkse terugblik

Vijf minuten op dezelfde dag elke week, bijvoorbeeld zondagavond, om de draad vast te houden zonder er een klus van te maken. Geen cijfers, geen schaamte.

Wat ging deze week goed, al is het één klein ding? ________________________________
Wat zat in de weg? (Benoem het ronduit, zonder zelfverwijt.) ________________________________
Welke ene gewoonte voelde het makkelijkst, degene die ik hoe dan ook zou houden? ________________________________
Eén klein ding om volgende week op te mikken: ________________________________
Iets om bij mijn volgende afspraak ter sprake te brengen? (Schrijf het nu op het vragenkaartje.) ________________________________

Dat is de hele terugblik. Het gaat er niet om de week een cijfer te geven. Het gaat erom in een rustig gesprek met uzelf te blijven, zodat een zware periode wordt opgemerkt en bijgesteld in plaats van stilletjes het nieuwe normaal te worden.

Werkblad steuncirkel

Concentrische steunringen — uzelf, vertrouwde mensen, de buurt, professionals — weergegeven met mensen en symbolen, zonder woorden.

U hoeft dit niet alleen te doen, en in kaart brengen wie er om u heen staat maakt de hulp zichtbaar. Vul bij elke ring een naam of twee in. Sommige ringen zijn misschien dun; ook dat is nuttig om te zien, want het laat zien waar u de hand kunt uitsteken.

Het midden, u. Eén ding dat u al goed doet: ________________________________

Ring één. Vertrouwde mensen. Degene die ik het eerst zou vertellen: ____________ Iemand die met mij zou wandelen: ____________ Iemand tegen wie ik eerlijk kan zijn over de zware dagen: ____________

Ring twee, de buurt. Een club, cursus, kerk, buurthuis of burennetwerk waarop ik kan leunen: ____________ Een wandelmaatje of een groep die regelmatig samenkomt: ____________ (Zoekt u iets in uw eigen gemeente en gebruikt u internet, dan is nlvoorelkaar.nl een landelijk platform waar buren elkaar hulp vragen en aanbieden; het heeft geen telefoonnummer. Zonder internet is de vrijwilligerscentrale of de welzijnsorganisatie van uw gemeente de juiste deur.)

Ring drie. Professionals. Mijn huisarts: ____________ De praktijkondersteuner: ____________ Een diëtist, als ik die heb of wil: ____________ Een fysiotherapeut, als bewegen lastig is: ____________ Mijn apotheek: ____________ Een programma waar de praktijk van weet: ____________

Kijk naar de dunne ringen. Voeg deze week één naam toe aan één ervan: vraag een buurvrouw om samen te lopen, of zeg tegen uw huisarts dat u een diëtist wilt. Een steuncirkel wordt niet in één keer gebouwd. Hij wordt gebouwd, naam voor naam.

Vragen die mensen echt stelden

Wordt prediabetes altijd diabetes?

Nee. Dat is een van de hardnekkigste en schadelijkste misverstanden over dit hele onderwerp, en we halen het verderop in het boek nog netjes uit elkaar. Weet voor nu alleen dat het eenvoudigweg niet waar is. Veel mensen zetten die stap nooit, en de alledaagse gewoonten op deze bladzijden zijn daar een groot deel van de reden voor. Het is een risico om serieus te nemen, geen lot om te aanvaarden.

Ik voel me kiplekker. Hoe kan er dan iets mis zijn?

Omdat dit stadium meestal helemaal geen klachten geeft, en dat is precies waarom het bij een routinetest wordt gevonden en niet doordat u zich ziek voelde. Dat u zich goed voelt is goed nieuws, geen tegenspraak. Het betekent dat u dit vroeg tegenkomt, voordat het iets is dat u zou merken.

Is fruit verboden, want het is toch suiker?

Nee, en dit zit veel mensen onnodig dwars. Heel fruit komt met vezels, water en een lading goede dingen, en voor de meeste mensen is het een vriend, geen bedreiging. Vruchtensap is een ander beest, want de vezels zijn eruit en de suiker komt snel binnen, dus heel fruit is meestal de rustigere keuze. Maar een sinaasappel is geen mars, wat het internet u ook vertelde. Vraagt uw situatie om bijzondere voorzichtigheid met fruit, dan is dat een gesprek met uw zorgverlener over uw lichaam, geen regel voor iedereen.

Moet ik brood, rijst en pasta voor altijd opgeven?

Vrijwel zeker niet. Het doel is voor de meeste mensen kleinere porties, betere versies waar dat lukt, en goed gezelschap op het bord, geen levenslang verbod. Verboden voor altijd zijn precies de plannen die mensen breken. Een kleine, blijvende bijstelling verslaat een heldhaftige, tijdelijke, elke keer weer.

En als ik vooral eenpansgerechten eet, stoofpotten, curry's, ovenschotels, waar niets in nette kwarten ligt?

Schat de verhoudingen dan in de pan in plaats van op het bord. Zit er vooral groente en bonen en vlees in, met wat rijst of aardappel erdoor? Mooi, dat is een evenwichtige pan. Of is het vooral pasta met een beetje saus? Zet er dan een schaaltje groente naast en u hebt het opgelost. Het idee van helft, kwart, kwart werkt door elkaar geroerd net zo goed als netjes uitgestald.

Heb ik speciale diabetesproducten of dure ingrediënten nodig?

Helemaal niet, en verspil uw geld alstublieft niet aan producten die als "voor diabetici" in de markt worden gezet; die zijn vaak niet beter en wel duurder. Deze hele methode draait op gewone boodschappen: diepvriesgroente, gedroogde of ingeblikte bonen, eieren, havermout, wat goedkoop en verkrijgbaar is waar u winkelt. Het evenwichtige bord is ontworpen om uit een gewoon huishoudbudget gebouwd te worden, want dat is wat de meesten van ons hebben.

Hoe snel na het eten moet ik bewegen, en gaat mijn maag daar niet van protesteren?

Een rustige wandeling kort na een maaltijd is wat veel mensen het prettigst vinden, en rustig is het sleutelwoord: we hebben het over een kuiertje, geen mars, dus uw maag zou er geen last van moeten hebben. Krijgt u die wel, doe het dan langzamer of korter. En zoals bij alles wat lichamelijk is: hebt u hart-, evenwichts- of andere aandoeningen, overleg dan met uw huisarts welk soort activiteit voor u veilig is. Het algemene idee is rustig en na het eten; uw persoonlijke versie is een gesprek met uw zorgverlener.

Ik heb artrose en op sommige dagen doet alles pijn. Maakt bewegen dat niet erger?

Dat is een terechte zorg, en het eerlijke antwoord is dat rustig, regelmatig bewegen stijve, pijnlijke gewrichten vaak méér helpt dan rusten, al is er een echte kunst aan het vinden van de grens voor úw lichaam. Dit is precies waar een fysiotherapeut zijn geld waard is. Neem pijn alstublieft niet als bewijs dat bewegen voor u verboden is, maar laat een deskundige u helpen de versie te vinden die helpt in plaats van pijn doet.

Is afvallen op mijn leeftijd, met mijn stofwisseling, überhaupt realistisch?

Kleine, gestage veranderingen zijn op elke leeftijd realistisch, en denk eraan dat het doel hier bescheiden is, niet dramatisch, en vaak meer over spieren gaat dan over kilo's. Uw lichaam reageert misschien trager dan op uw veertigste, dat is echt, maar het reageert. En zelfs als uw gewicht nauwelijks verandert, helpt de kracht die u opbouwt uw bloedsuiker en uw dagelijks leven hoe dan ook. Dit is geen spel voor jonge mensen waar u uit gegroeid bent.

Ik heb gehoord dat spieren zwaarder zijn dan vet, dus gaat de weegschaal dan omhoog en betekent dat dat ik faal?

De weegschaal kan stilstaan of zelfs een beetje omhoog tikken terwijl u spieren opbouwt, en dat is geen mislukking; het is vaak succes in een vermomming die de weegschaal niet kan lezen. Precies daarom volgen we kracht, pasvorm en energie in plaats van dat getal te aanbidden. Een stabiele weegschaal met een ruimere broekband en een makkelijkere trap is een goede uitkomst, wat het getal ook zegt.

Verandert stress werkelijk mijn bloedsuiker, of is dat een smoes?

Het is echt, geen smoes: de stresshormonen van het lichaam beïnvloeden de bloedsuiker, en daarom kan langdurige, zware stress tegen u werken zelfs als u zorgvuldig eet. Dat betekent niet dat stress het hele verhaal is of dat u alles erop kunt afschuiven, maar het is een reële factor die het serieus nemen waard is en het benoemen bij uw huisarts waard is, zeker als uw leven op dit moment zwaar is.

Ik ben altijd al een slechte slaper geweest. Is het te laat om er nog iets aan te hebben?

Het is niet te laat voor kleine verbeteringen, en zelfs bescheiden winst in slaap kan de zaak iets verlichten. U wordt misschien nooit een kampioenslaper, en dat mag; we mikken op beter, niet op perfect. Sommige slaapproblemen hebben ook specifieke medische oplossingen, dus is de uwe ernstig of nieuw, breng dat dan bij uw huisarts ter sprake in plaats van het weg te zetten als "zo ben ik nu eenmaal".

Hoe weet ik of mijn inspanning werkt als het getal niet daalt?

Vraag uw arts rechtstreeks naar de lijn in plaats van naar de losse uitslag, en let op de dingen die een test niet meet: uw energie, uw kracht, hoe uw kleren zitten, hoe u de trap op komt. Die verbeteren vaak voordat het laboratorium het weerspiegelt, en ze doen er op zichzelf toe. Uw arts kan u helpen zien of een stabiel getal eigenlijk een stille overwinning is. Dat is precies het soort vraag dat het waard is hardop te stellen.

Hoe vaak moet ik gecontroleerd worden?

Dat is werkelijk de beslissing van uw arts, en het hangt af van uw eigen situatie, dus vraag het hun en schrijf het antwoord op, en zet de volgende controle in uw agenda voordat u de deur uit gaat. Er bestaat geen algemeen schema dat dit boek u eerlijk kan geven, en wie u er wel een geeft zonder uw voorgeschiedenis te kennen, gokt. Uw zorgverleners bepalen het ritme; uw taak is de afspraken nakomen.

Wat als ik maar één kleine verandering aankan? Heeft dat wel zin?

Ja, oprecht: één kleine verandering die u jarenlang volhoudt doet echt werk, en het is voor de meeste mensen het eerlijke beginpunt. Eén verandering die blijft verslaat vijf die instorten. Begin bij het meest haalbare ding, laat het bezinken, en u kunt er altijd een toevoegen wanneer, en alleen wanneer, u eraan toe bent. Er is geen minimum dat u moet halen om mee te tellen.

Hoe blijf ik doorgaan als de eerste schrik wegtrekt en het me minder kan schelen?

Precies daarom leunt dit plan op kleine gewoonten die aan bestaande routines hangen in plaats van op motivatie, want motivatie ebt altijd weg en u hebt iets nodig dat zonder haar doorloopt. Zakt de schrik, dan blijft de wandeling die u aan uw ochtendkoffie hebt gehaakt gewoon gebeuren, omdat hij vastgenaaid zit aan iets dat u toch doet. Dat is het ontwerp. Het is gebouwd om de dag te overleven waarop het u niet meer schelen kan.

Wat doe ik als iemand eten blijft opdringen en geen nee accepteert?

Houd het luchtig en herhaal uzelf zonder te veel uit te leggen: "Het is heerlijk, ik heb echt genoeg gehad," warm gezegd en meer dan één keer, redt u uit de meeste situaties, en u hoeft uw gezondheid nooit prijs te geven om het te laten werken. Is het een naaste die zich oprecht gekwetst voelt, dan helpt een rustig woordje weg van de tafel: "Ik vond het heerlijk, ik eet tegenwoordig alleen wat anders, het ligt echt niet aan jouw koken." Dat maakt het meestal goed. U bepaalt wat er op uw bord ligt.

Als ik twee weken op vakantie ga, maak ik dan al mijn vooruitgang ongedaan?

Vrijwel zeker niet, want vooruitgang woont in uw maanden en jaren gewone gewoonten, niet in twee weken vakantie. Geniet van de reis, houd er een beetje beweging in waar dat vanzelf gaat, en pak uw gewone ritme weer op als u thuis bent. Zo bang zijn voor een vakantie is trouwens een goed teken dat u uw dagelijkse gewoonten te strak hebt gemaakt: maak ze losser, en laat de reis een reis zijn.

Wat als mijn huisarts gehaast lijkt en ik me schuldig voel dat ik tijd inneem met vragen?

Neem uw vragen op papier mee en geef ze meteen aan het begin of lees ze voor, voordat het consult u ontglipt; dat respecteert ieders tijd en zorgt dat de belangrijke dingen aan bod komen. Voelt u stelselmatig dat er geen ruimte is om iets te vragen, dan is dat het opmerken waard, en het kan de moeite zijn te vragen of een praktijkondersteuner, een diëtist of een dubbele afspraak u de ruimte kan geven die u nodig hebt. Uw begrip van uw eigen gezondheid is geen luxe die er alleen bij mag als er tijd over is.

Wat als ik het antwoord niet begrijp?

Zeg dat, ronduit. "Dat volgde ik niet, kunt u het eenvoudiger zeggen?" is een volstrekt redelijk ding om te zeggen, en elke goede zorgverlener legt liever twee keer uit dan dat u in verwarring vertrekt. U kunt ook vragen of ze het opschrijven, of iemand meenemen om mee te luisteren. Iets niet begrijpen is geen tekortkoming van u; het is een signaal dat de uitleg nog een ronde nodig heeft, en u mag daarom vragen.

Woorden die dit boek uitlegt

Prediabetes: Een vroeg stadium waarin het lichaam wat minder soepel met bloedsuiker omgaat dan voorheen, opgepikt bij een test. Een vroege waarschuwing met echte ruimte om iets te doen, niet hetzelfde als diabetes. Uw arts bepaalt of het op u van toepassing is.
Bloedsuiker (glucose): De suiker die door uw bloed reist en uw lichaam van brandstof voorziet, en die vooral uit uw eten komt. Iedereen heeft het; dit gaat over hoe soepel het bij u wordt afgehandeld.
Insuline: Een hormoon dat werkt als een sleutel en suiker uit uw bloed uw cellen in laat. Bij prediabetes is dat systeem iets minder efficiënt geworden.
Koolhydraat: Een van de hoofdbestanddelen waar eten uit bestaat, en de gewone bron van glucose voor het lichaam. Zit in brood, rijst, fruit, bonen, melk en meer. Geen vijand, maar een categorie om in evenwicht te brengen.
Vezels: Het taaie deel van planten dat uw lichaam niet volledig afbreekt. Het vertraagt hoe snel suiker in het bloed komt, en daarom gaan vezelrijke producten meestal vriendelijker met u om. Zit in volkoren graanproducten, bonen, groenten en heel fruit.
Eiwit: Het deel van eten dat spieren bouwt en onderhoudt en dat u verzadigd helpt voelen. Vlees, vis, eieren, bonen, tofu, zuivel. Een kwart van het evenwichtige bord.
Het evenwichtige bord: Een eenvoudige richtlijn: ongeveer de helft groente of fruit, een kwart eiwit, een kwart koolhydraat. Een verhouding, geen dieet, zonder meten.
De lijn: De richting waarin uw uitslagen zich over meerdere controles bewegen, wat veel zwaarder telt dan één losse uitslag. Dat is wat u en uw arts werkelijk volgen.
Diëtist: Een gekwalificeerde deskundige in voeding en diëtetiek, en de persoon om te vragen als voedingsadviezen elkaar tegenspreken. In Nederland is dit een beschermde titel met een erkende opleiding; woorden als "voedingscoach" zijn dat niet. Meestal bereikbaar via een verwijzing van de huisarts; de basisverzekering vergoedt een beperkt aantal uren per jaar, vraag uw zorgverzekeraar naar uw eigen polis en uw eigen risico.
Praktijkondersteuner (POH): De verpleegkundige of hulpverlener in de huisartsenpraktijk die vaak de langere gesprekken voert over leefstijl, controles en chronische aandoeningen. Voor veel mensen de meest toegankelijke persoon in de praktijk.
Plateau: Een periode waarin er niets meer verandert. Normaal, geen mislukking. Soms is "stabiel blijven" op zichzelf een echt resultaat.